Rineke persoonlijk
Rineke Boes
Ayurveda en Yoga

Studiereis naar Nepal

NEPAL , OKTOBER 2009
STUDIEREIS YOGA & AYURVEDA


Van 05-10-2009 t\m 28-10-2009 heb ik een studiereis Yoga en Ayurveda naar Nepal gemaakt.
Van Den Helder naar Schiphol en na 24 uur reizen met twee tussenstops komen we aan in Kathmandu op 6 oktober.
Het cultuurverschil is groot, en apatisch zit ik in de bus die ons, via de stoffige en meest onverharde wegen, met koeien, links rijdende toeterende auto’s, en veel brommers met mooie dames in kleurrijke Nepalese kostuums in amazone zit achterop , tenslotte bij ons hotel
(Tibet Quest House) aflevert.
Een Nepalees welkomsdrankje en wachten op de sleutel van de kamer.
Even liggen op bed, dan meteen al met de groep op stap, naar de apentempel, (Swayambunath) , een van de oudste religieuze plaatsen in Kathmandu.
Naast Boeddhistische tempels en stupa’s zijn er ook Hindoestaanse tempels en overal gebedsmolens.
Van bovenaf is er een heel mooi uitzicht op Kathmandu waar het getoeter van het chaotische verkeer nog duidelijk is te horen.


7 oktober
Naar de belangrijkste Boeddhistische stupa , Bodhnath stupa.
De inwoners zijn vooral Tibetanen. Een soort mekka voor de Boeddhisten.
In de middag naar een Ayurvedische school,
Hier hebben we geleerd dat we in yoghurt moeten baden.
Ook hebben we geleerd dat als we moeten plassen ,dan moet dat met de kaken op elkaar , ondertussen denk je aan iets prettigs.
Na afloop van de les mochten we 1 minuut met de handen boven ons hoofd klappen.
( Inmiddels sluiten we de yogales in Anna Paulowna vaak af met 1 minuut klappen met de handen boven het hoofd.)


8 oktober
Naar de Buddhanikanta, een Hindoestaans heilige plek, met een beeld van de slapende Vishnu,
de instandhouder van de wereld.
Er zijn lama’s die het beeld eerst wassen, daarna aankleden en met verse bloemen versieren , dit ritueel herhaalt zich in volle overgave elke dag. De gedachte is aanwezig dat door de verering van Vishnu in deze vorm, dit in het Hogere Bewustzijn gezien en gekend wordt.
In de nabijheid bevindt zich een tempel van zijn vrouw Laksmi, godin van schoonheid,
liefde en geluk.
In de middag worden we ontvangen in de ashram van Swami Chandresh.
De ontmoeting in deze Meester in Raja Yoga ,heeft een diepe indruk in mij achtergelaten.
Deze Yogi heeft 30 jaren in het Himalaya gebergte gemediteerd en diepe inzichten verworven.
Deze kennis deelt hij vandaag met ons, in een yoga class. Hij leert ons pranayama’s en asana’s.
Maar het is bovenal het vertoeven in zijn aanwezigheid wat gevoeld wordt bij mij,
en wat binnenkomt als een een hele bijzondere energie.
Hij leert ons in het heden te verwijlen, oefen elke dag, zorg voor balans en adem bewust.
Adem prana in. Inademen is al het goede van het univesum binnen krijgen en raja yoga is de koninklijke weg.
Hij leidt een ashram en geeft hier onderricht in raja yoga en leeft hier met zijn volgelingen.
Naast de meditatie en ademhalingsoefeningen is deze swami zeer artistiek.
Zijn beleving, vanuit innerlijke zijde, komt terug in zijn schilderkunst en is indrukwekkend .


9 oktober

Vertek uit Kathmandu en aankomst in Pokhara.
De bus die ons van het Tibet Questhouse naar De Rose Garden hotel brengt laat op zich wachten.
Ik doe samen met iemand uit de groep in de schaduw yoga –oefeningen .
En dan is daar de bus, het is stuurmanskunst en veel beheersing , van onze jonge chauffeur om met de grote bus , door de kleine nauwe straatjes in Kathmandu te rijden en te keren.
Met de bijrijder lukt dit.
Elke buschauffeur heeft een bijrijder mee, die op kruispunten uitstapt om dan de bus door het chaotische verkeer te loodsen.
Ook aan de hand van het tikken aan de buitenkant op de bus (door de bijrijder) weet de chauffer of hij achteruit kan steken of niet.
Door de stof en getoeter van Kathmandu rijden we de vallei uit en komen in de bergen, terrassen, rijstvelden en de toppen van de Himalaya.
We hebben zowat een dag in de bus gehobbeld.
Door een bandha\ staking mochten we niet verder rijden.
Het werd donker en daar stonden we dan.
Alle bussen en auto’s lopen leeg en langs de weg in een kleurige slinger zien we de mensen te voet verder gaan.
Nadat de bandha opgeheven is (na ongeveer 2 1/2 uur) mogen we weer verder.
Het is inmiddels echt aarde donker. Rond 21:00 uur komen we aan.
De ontvangst in de Rose Garden Hotel door de fam. Poudel is verwarmend en lief.
Heerlijke soep en brood en dan blij met onze kamer en bed.


10 oktober Rustdag.
Tijd voor bezinning. Morgen voor zonsopgang 1e keer yoga op dak van de Himalaya.


11 oktober
Over hoge toppen en diepe dalen, bekogeld door bladeren en takken.
De hangbrug over,langs wassende mensen, naar de Pagode.
Met bootjes weer terug naar Lake side.


12 oktober
Deze dag begint weer met een heerlijke yogales op ons dakterras.
Om half 6 aanwezig voor een meditatie die vooraf gaat aan de les die om 6 uur begint.
Ik ga op mijn dekentje zitten, het is nog donker en de sterren staan helder boven me.
Ik zit goed en sluit me af,ik hoor een kraai 3x krassen vlak boven me.
Ik blijf in concentratie zitten.
Maar het is net of ik geroepen wordt, en op dat moment hoor ik een stem zeggen:
”Kom Rineke Kom”. …………..!! ………….het is de stem van de Yoga-Docent
…………….2 zielen met 1 gedachte……
Onder begeleiding van de Sureya Namaskar, zien we de Sureya boven de Himalaya opkomen.
De Himalaya, daar waar de Yoga geboren is, is Buddha geboren.
Yoga geboren in de Himalaya, daar waar de wijsheid vandaan komt, de mystieke energie.
Deze Mystieke energie die hier aanwezig is, door de Rishi’s reeds gekend en geeerd.
Maak contact met je lichaam en de omgeving, gisteren en vandaag.Adem in en uit.

13 oktober
OHM, Shanti Ohm
Wekker gaat af om 04.40 uur.
Yoga op het dak van de wereld op dit vroege uur door enkele reisgenoten.
Om 5.15 uur vertrekken we naar Sarangot.
Het hoogste punt van deze berg, waar we om 6 uur willen zijn om de Sureya boven de Himalaya op te zien komen.
Vanaf deze hoogte ervaar ik een intieme energie die ik niet kan duiden, maar ik me wel bewust van ben op dit moment.
Het uitzicht op Annapurna ‘s geeft nog onhelderheid en schimmigheid.
Dan als eerste doemt een gouden punt op, de “Fishtail” van de opkomende zon.
Het opgaan van dit moment lijkt niet te filmen. De zon gaat hier en nu zo snel op,
Het lijkt alsof ik naar een versnelde versie sta te zien. En het is licht.
In dit Himalaya gebergte is het op dit tijdstip ( 06:00 uur) al een enorme drukte aan gekleurde stalletjes, met Nepalezen die hun zelf gemaakte spullen verkopen.


14 oktober.
Rustdag


15 oktober
Mijn verjaardag. Met een jeep de bergen in gereden.
Naar een dorp ver van de bewoonde wereld.
De jonge chauffuers bewonder ik om de rijkunsten die ze uithalen om ons naar boven te rijden.
Hoe dit gaat valt niet te vertellen als je er niet zelf in hebt gezeten.
In de cabine hangen afbeeldingen van Krishna en er zijn rituelen die gedaan worden voordat we door kunnen rijden .
De jeep stopt bovenaan de berg, hier mogen we lopend verder.
Hier begint de trekkingstocht van een aantal dagen. Back to the basic.
Deze verjaardag draagt een zekere intitiatie in zich, een mooie herinnering.


16 0ktober
Thee drinken in de mooie tuin en geschreven in mijn dagboek.


17 oktober
Gevaren over Lake City. De roeier met de naam Buddha roeit ons naar de overkant.
Hij vraagt hoe ik heet.
Rineke zo weet Buddha te vertellen is een afgeleide van Rina en is een Nepaleze naam en staat voor vrucht.


18 oktober
Eerste dag van Dasra, Dewalifeest van drie dagen en houdt in:
1e dag: viering vd hond.
2e dag: viering koe en Laymi Poedja = devotie en bidden
3e dag: voor de Nepalezen Tikadag en feest vieren met dans en muziek.
Het feest Dewali is een feest van het licht.
De betekenis is een relgieus feest met vegetarisch voedsel.
De overdracht is het licht in jezelf vinden.
En ik ben vandaag met 3 vriendinnen naar een resort vertrokken .
We hebben als Godinnen een bad genomen en lieten ons verwennen met heerlijk voedsel.
Het was een verrukkelijke dag.


19 oktober
Yoga met om 6:15 uur een bloedrode opkomende zon.
Deze week is het Asteya en dit staat voor het niet stelen wat van een ander is,
niet in denken, niet in spreken en niet in handelen.
Laatste dag van het feest en wij krijgen een “tika”. We eten hierna noten en cocos .


20 oktober
Oum-Family dag. Dit is een groep meditators die hun ervaring in de praktijk brengen en delen.
Hun werk is gebaseerd op de visie van Osho.
1e ontvangst is een les in Pranayama’s
2e is een les in Hatha Yoga. Het gaat om 3 essenties : Body, Feeling en Bewust zijn.
Deze 3 hebben voeding nodig. Het lichaam helpt je souplese te verkrijgen door Hatha yoga
De feeling heeft voeding van het hart nodig om zachtheid in het lichaam te ontwikkelingen.
Vanuit het causale \ bewuste aandacht kunnen wij dus lichaam en gevoel afstemmen.
Bewuste aandacht vraagt om meditatie.
Je ziel wil je kussen, hij wacht al zo lang op je.
Rust en verstilling helpen.
(Dit integreer ik in mijn yoga lessen en is voor mij van wezelijk belang)
De chakra healing is geweldig goed.
Met een geleide meditatie worden wij door de chakra’s geleid.
Door eigen handoplegging gaan wij van de 1e naar de 7e chakra en weer terug.
onder geleiding van je eigen trilling\geluid,de energiepunten voelen en aanraken.
Met nog een stevige body-workout, een Ayurvedische Massage en een reiki treatment komt deze middag ten einde.
De massage was totaal anders dan zoals wij het hier aangereikt krijgen in de Ayurveda.
Terwijl ik op de mat op mijn buik lag, werd door mijn masseur de benen aan de achterkant even dubbel gevouwen tot op mijn achterwerk.
Het losmaken van de huid voelde wringend aan.
Sommige van mijn reisgenoten heb ik horen kreunen en steunen , het was behoorlijk pittig.
Ik heb geleerd dat een massage geen pijn mag doen, de pijngrens in deze Ayurvedische massage werd wel getart.
Om 19:00 uur hebben we nog een meditatieles met vrije dans en lach gedaan.
Tenslotte een heerlijke maaltijd met de mensen van deze school gedeeld, de gastvrijheid is liefdevol.


21 oktober
Yoga om 6:00 uur op het dak van de wereld.Himalaya in de wolken.
Rustige dag met overpeinzingen .


22 oktober
De laatste dag in Pokhara, in de Rose Garden Hotel met onze Nepaleze vrienden.
Het voelt zo vertrouwd aan , vreemd om deze sfeer waarin ik me opgenomen voel,
nu al weer los te moeten laten.
Met een reisgenootje op stoffenjacht. De kleurige stoffen hier in Nepal zijn zo mooi.
Velen van ons (ik ook) hebben een Nepalees kostuum (tuniek en broek en sjawl) laten maken.


23 oktober
Terug naar Katmandu.
Met een afscheidsceremonie neemt de fam. Poudel afscheid van ons en wij van hen.
Met een Tika op het voorhoofd en een sjawl met zegening voor op reis.
Het gehoppel in de bus kan weer beginnen. Na een dag in de bus naderen we de stofwolken en getoeter van de drukte in Kathmandu.
Druk,druk, files,files,toeter,toeter,,stof,stof,stof.We zijn erweer!
We arriveren om 19:00 uur en om 20:00 uur zit iedereen weer in het restaurant van het Tibet Questhouse.
Vertrouwd en tegelijk vreemd.


24 oktober
Naar Bhaktapur.
We zetten onze reis voort in de richting van Bhaktapur, een middeleeuws potterbakkersstadje,
10 km buiten de vallei van Katmandu.
Onderweg hier naar toe bezoeken wij het tempelcomplex Pashwpatinath.
We maken een openbare dodenverbranding mee.
Het kastenstelsel is hier nog in stand.
Het verschil tussen De Brahmanen (hogere kaste) en lagere kaste is te zien.
De rituelen van de hogere kaste krijgt meer aandacht en de locatie is anders.
Als haar man is overleden mag de weduwe geen sieraden meer dragen.
Het moment waarop de weduwe van haar sieraden wordt ontdaan is indrukwekkend.
Haar leven gaat verder zonder sieraden en zonder de rode “bindi” op haar voorhoofd.
Ook mogen deze weduwvrouwen aan heel veel ceremonies niet meer deelnemen.
Bij een andere tak van het Hindoeisme, die dit soort rituelen niet hanteert, mogen de weduwvrouwen hertrouwen.
De jongens uit de omgeving vissen in het vervuilde water de kostbaarheden op die tijdens de plechtigheden in het water worden gegooid.
((lijkverbrandingen vinden plaats aan heilige rivieren)
Ook bezoeken we nog twee verzorgingstehuizen.
Een wordt gesubsidieerd door de regering en de andere is opgezet door Moeder Theresa en is afhankelijk van donaties.
De kralen en klankschalenverkopers zijn hardnekkig op zoek naar ons en achtervolgen ons
soms net zolang tot er iets gekocht wordt.
Voor hen is het werk en zij doen hun uiterste best om iets aan de toerist te verkopen.


25 oktober
Ons eerste ontbijt om 08:00 uur in Bhadgadr Questhouse in Bhaktapur.
Van onze gids krijgen we vandaag een rondleiding in deze middeleeuwse stad, met veel vleitige Nepalezen, die meubelmaker of pottenbakker zijn.
Het koningspaleis, waar wij alleen buitenom mogen komen, de binnenkant is alleen voorbehouden aan de Hindu.
Aan de binnenkant mogen we ook geen foto’s nemen, alleeen van de buitenkant.
Op de steunbalken staan vele godinnen als beschermvrouwen van het paleis afgebeeld.
De grootste tempel van Bhaktapur , de Nyatapola Tempel is van 1703.
De Tempel telt 5 verdiepingen.Het pagodedak is meer dan 30 meter hoog.
Het steekt boven alles uit.


26 oktober
Vanmorgen heb ik een afspraakje.
Met een jonge student van de Lama Thangka school van Bhaktapur.
25 oktober had ik hem ontmoet in het centrum.
Hij heeft mij toen spontaan meegenomen naar zijn school.
Ik werd aldaar welkom geheten op een haast devote wijze.
Ik werd voorgesteld aan zijn leermeester, en deze nam ons mee naar zijn meditatie ruimte.
Hier werd mij letterlijk het cultuurgoed van Nepal uit de doeken gedaan.
Thangka is het levenswiel geschilderd op textiel.
Than is een heilig tafereel met een spirituele betekenis, en gka betekent art\kunst.
Maar ook al koopt de toerist een Thangka als kunstobject, de dieper liggende betekenis gaat hierdoor niet verloren.
In het midden\centrum van de Thangka zien we een afbeelding van Budha of Nirvana.
Een leven met goed karma brengt ons naar het midden.
Goede kwaliteiten, zoals standvastigheid in het leven, en geen begeerte kennen, of jaloezie, leiden ons naar rust en vrede in het centrum of hart.
We cirkelen door de uiterlijke werelden waar we door heen moeten om in het centrum\Stupa uit te komen.
In deze school gaat het om puurheid en soberheid zonder al te veel commercie.
Onder de indruk, en onder invloed van de sfeer van het moment, heb ik een Thangka besteld, met een zonnige gele stof.
En vandaag hangt mijn Thangka shining & brightning te glimlachen naar me.
Deze mag ik meenemen naar huis. Heel bijzonder eigenlijk.
Vanuit de school ontvang ik respect voor de keuze van de zonnige gele stof.
Dit was blijkbaar totaal iets anders dan gebruikelijk.
Na aankoop krijg ik een “stropdas” mee, met de 5 kleuren van de elementen.
Als protection van de Thangka hang je dit eroverheen.
Ik voel me happy en vind mijn weg terug door het Bhaktapurcentrum naar ons hotel.


27 en 28 oktober
De terugreis.
Uitgezwaaid . Wij gaan over de zeer drukke,stoffige weg naar het vliegveld .
Alles verloopt goed.
We nemen afscheid.
In ons hart nemen we Nepal voor altijd mee.
Mijn wensboompje in het hart geeft mij van binnen een gevoel van heimwee en weemoed.
Wie weet, kom ik nog eens terug………………………
Namaste,
Rineke